Ludzkie zoo
Ludzkie zwierzyniec (ang. Human zoo); nazywane podobnie "etnologiczną ekspozycją" oznacza owo "Wioskami Murzynów" (ang. Negro Villages) – XIX i XX-wieczna publiczna ekspozycja ludzi, po największej części do wnętrza ich naturalnym oznacza owo "prymitywnym" stanie. Podczas wystaw podkreślano po największej części kulturalne różnice między pokazywaną rdzenną ludnością natomiast przedstawicielami zachodniej cywilizacji. Większość umieszczanych do wnętrza takich miejscach przedstawicieli miejscowej ludności (głównie Afrykanów) była utożsamiana spośród istotami znajdującymi się na poziomie ewolucji między wielkimi małpami natomiast praprzodkami Europejczyków. Z tych powodów "etnograficzne zoo" wcześniejszy krytykowane jak znacznie poniżające i rasistowskie.Jednym spośród pierwszych współczesnych przedsięwzięć tego typu była ekspozycja organizowana od chwili 25 lutego 1835 roku w poprzek amerykańskiego showmana Phineasa Taylora Barnuma spośród afroamerykańską niewolnicą Joice Heth, "reklamowaną" jak 161-letnia pielęgniarka George'a Washingtona . Innym Chang i Eng Bunkerowie (bracia bliźniacy będący przykładem zroślaka), których nietypowość postanowił wyzyskać brytyjski handlarz Robert Hunter. Jednakże przypowieść prezentowania "ludzkich ciekawostek" jest do wnętrza taki sposób długa jakim sposobem kolonializm. Już do wnętrza 1493 roku Krzysztof Kolumb wracając ze swojej podróży przywiózł ze sobą aż do Hiszpanii rdzennych mieszkańców Nowego Świata. Innym znanym przykładem wykorzystywania człowieka jak "atrakcji na rzecz zwiedzających" była Saartjie Baartman, Hotentotka (nazywana nieraz " hotentocką Wenus"), która pokazywana była aż do swojej śmierci do wnętrza Londynie do wnętrza 1815 roku. W latach 50. XIX wieku Maximo and Bartola (chłopcy pochodzący spośród Azji Środkowej, chorzy na małogłowie) byli pokazywani do wnętrza Stanach Zjednoczonych i Europie jak "azteckie dzieci" i "azteckie liliputy"
Ludzkie zoo swoją największą sława osiągnęły do wnętrza latach 70. XIX wieku, do wnętrza początkowym okresie imperializmu.Organizowanie wystaw "egzotycznych ludów" stało się popularne do wnętrza różnych krajach do wnętrza latach 70. XIX wieku.
Ludzkie zoo zostały otworzone do wnętrza Hamburgu, Antwerpii, Barcelonie, Londynie, Mediolanie, Nowym Jorku i Warszawie spośród 200 000 aż do 300 000 zwiedzających każdą ekspozycję. W Niemczech Carl Hagenbeck, handlarz handlujący dzikimi zwierzętami i kolejny okaziciel przedsiębiorstwa zajmującego się handlem egzotycznymi zwierzętami i okaziciel kilku cyrków objazdowych, do wnętrza 1874 zdecydował się na rozłożenie wystawy Samoańczyków (grupy etnicznej żyjącej na Wyspach Samoa) i Samów, jak "nieskażenie czystej" nacji. W 1876 wysłał wysłannika aż do rządzonego w poprzek Egipcjan Sudanu do wnętrza celu przywiezienia spośród tego kraju dzikich zwierząt i Nubijczyków. Wystawa Nubijczyków odniosła znaczny szczęście do wnętrza dużych Europejskich miastach – Paryżu, Londynie i Berlinie. Wysłał gorsza połowa podobnie swojego agenta na Labrador do wnętrza celu "ochrony" Eskimosów " (Inutów). Inuici pokazywani byli do wnętrza dalszym ciągu do wnętrza Hamburgu.Geoffroy de Saint-Hilaire, stary Jardin d'Acclimatation, zdecydował się do wnętrza 1877 roku pozyskać duet "spektakle etnologiczne", na przestrzeni których prezentowani byli rodowici Nubijczycy i Inuici. Tego samego roku stan odwiedzających podwoiła się, osiągając liczbę 1 miliona. Między 1877 natomiast 1912 rokiem do wnętrza Jardin d'Acclimatation było prezentowanych wokół 30 wystaw etnologicznych.W latach 1878 i 1889 na przestrzeni odbywającej się do wnętrza stolicy Francji Wystawy Światowej zaprezentowano tzw. "Wioskę Czarnuchów" (fr. village nègre). Odwiedzona w poprzek 28 milionów ludzi ekspozycja spośród 1889 roku pokazywała – jak główną atrakcję – 400 rdzennych mieszkańców Afryki. Na Wystawie Światowej spośród 1900 roku (organizowana podobnie do wnętrza Paryżu) prezentowana była diorama "Życie na Madagaskarze". Podczas Kolonialnej Wystawy do wnętrza Marsylii (1906 i 1922 rok) i do wnętrza Paryżu (1907 i 1931 rok) pokazywani byli obywatele zamknięci do wnętrza klatkach, nieraz półnadzy oznacza owo szczegółowo obnażeni. W 1883 roku na przestrzeni Międzynarodowej Kolonialnej i Eksportowej Wystawy do wnętrza Amsterdamie do wnętrza Rijksmuseum prezentowani byli rdzenni obywatele Surinamu.W 1906 roku Madison Grant, antropolog – amator, gospodarz Nowojorskiego Towarzystwa Zoologicznego, jak atrakcję do wnętrza nowojorskim parku zoologicznym Bronx zwierzyniec pokazywał kongijskiego pigmeja Ota Benga wraz spośród małpami i innymi dzikimi zwierzętami. Dyrektor zoo, jak adherent eugeniki, umieścił pigmeja do wnętrza klatce wraz spośród orangutanem, do wnętrza pobliżu klatce dodał wpis Brakujące ogniwo. Miało owo dać do obejrzenia odwiedzającym, iż rdzennym mieszkańcom afrykańskiego buszu – takim jakim sposobem Ota Benga – bliżej jest do wnętrza drabinie ewolucji aż do małp aniżeli aż do Europejczyków.Jakkolwiek takie preferencje zniknęły spośród głównego nurtu myśli antropologicznej do wnętrza połowie XX wieku, "Wioska Kongijska" wystawiona była na przestrzeni Targów Światowych do wnętrza 1958 roku do wnętrza Brukseli. .Pomysły na organizowanie
ludzkich zoo negacja logiczna zanikły całkowicie. Przykładem przypuszczalnie egzystować co więcej "wioska kongijska" spośród brukselskich Targów Światowych spośród 1958 roku. "Wioska Afrykańska" została otworzona do wnętrza augsburskim zwierzyniec do wnętrza Niemczech (w lipcu 2005 roku) .W sierpniu 2005 roku londyńskie zwierzyniec przedstawiło wystawę nawiązują aż do
ludzkich zoo (uczestnicy tego projektu byli wolontariuszami) .